Publikacje

Opracowanie zbiorowe pod redakcją Ewy Leś

Publikacja Dla Niepodległej. Obywatele i ich organizacje 1918 – 2020 wydana przez Kancelarię Prezydenta RP pod honorowym patronatem Prezydenta Andrzeja Dudy jest projektem związanym ze Stuleciem Odzyskania Niepodległości przez Polskę, który został zainaugurowany w Belwederze w lutym 2019 r. seminarium naukowym pt. Obywatele dla Niepodległej – 100 lat polskiej samoorganizacji społecznej.

Książka, pod naukową redakcją Pani Profesor Ewy Leś – członka Narodowej Rady Rozwoju, Sekcji Polityka Społeczna, Rodzina – ma ukazać bezprecedensową rolę, jaką polskie inicjatywy obywatelskie pełniły i pełnią nadal, i to coraz bardziej aktywnie, na rzecz społeczeństwa i państwa w okresie 1918- 2020.

Publikacja zawiera Wstęp Prezydenta oraz rozdział poświęcony polityce Prezydenta Andrzeja Dudy na rzecz wsparcia obywateli i budowania wspólnoty, pokazuje aktywną rolę Głowy Państwa w tworzeniu warunków dla organizacji obywatelskich w budowaniu sprawiedliwego i nowoczesnego Państwa Polskiego.

dla_niepodleglej._obywatele_i_ich_organizacje._1918-2020._pdf

Opracowanie zbiorowe pod redakcją Artura Kościańskiego i Wojciecha Misztala

W początkach polskiej transformacji 1989 roku, a możliwe, że i nieco wcześniej, dla aktorów zmiany społecznej (opozycji oraz postkomunistów) najważniejsze było stworzenie możliwości przetrwania i kontrolowanego rozwoju jednolitego porządku społecznego (umowy społecznej nowego otwarcia), które równocześnie legitymizowałaby (np. poprzez system prawa) autonomię węzłowych sfer funkcjonowania nowego ustroju (tj. sfery władzy, gospodarki wolnorynkowej i zmodernizowanego społeczeństwa). Wydobycie na światło dzienne idei społeczeństwa obywatelskiego (która wówczas była połączeniem lewicowego liberalizmu i solidarnościowej samorządności) oraz użycie jej jako klucza do demontażu reżimu socjalizmu realnego, w świadomości wielu postkomunistycznych liberałów służyło także spięciu autonomii władzy, rynku i społeczeństwa w nowej strukturze państwa. O tym, jak silnym wśród liberalnych elit nowej Rzeczypospolitej było to przekonanie, świadczyć może fakt, iż w obecnej sytuacji głęboko spolaryzowanego sporu politycznego pomiędzy frakcją liberalną a frakcją konserwatywną wszystkie wymienione wyżej formy użycia (mobilizacji) społeczeństwa obywatelskiego są na nowo przywoływane.

Z pełnym przekonaniem rekomenduję […] pracę zbiorową Falująca obywatelskość. Stare wzory, nowe tendencje. Podstawową zaletą pracy jest wszechstronna prezentacja kierunku zmiany zasad funkcjonowania społeczeństwa obywatelskiego w empirycznych realiach naszego kraju. Jest to zatem tematyka o kapitalnym znaczeniu dla aktualnego i przyszłego funkcjonowania społeczeństwa polskiego. Kolejną zaletą jest rzeczowy i krytyczny zarazem stosunek Autorów do pewnych zjawisk, które wystąpiły po 1989 roku i które początkowo traktowano jako przysłowiowe remedium na wszelkie niepowodzenia i problemy organizacji społecznej i funkcjonowania społeczeństwa. Czytelnik łatwo dostrzeże również różnorodność stanowisk i argumentów proponowanych przez Autorów w odniesieniu do oceny aktualnego stanu i dalszych kierunków przekształceń w tym zakresie. Teksty prezentowane w zbiorze dostarczają czytelnikowi wielorakich i różnorodnych przesłanek do własnej oceny sytuacji. Skłaniają do refleksji a czasami również do polemiki. Praca ta z pewnością, stanowić będzie podstawę do dyskusji środowiskowych nie tylko w kręgu socjologów ale również w szerszych gronach przedstawicieli nauki i życia publicznego.

Z recenzji prof. dr. hab. Pawła Starosty

Opracowanie zbiorowe

Model Zarządzania Przedsiębiorstwem Społecznym „BINGO”, który w profesjonalny, a jednocześnie przystępny sposób podaje gotowe rozwiązania na skuteczne zarządzanie organizacją pozarządową. Jest to pierwsze w Polsce, kompleksowe i praktyczne zestawienie elementów niezbędnych dla zapewnienia trwałości, efektywności i skuteczności działania stowarzyszeń i fundacji, będących w dyspozycji osób zarządzających organizacją. Autorzy ukazują cztery obszary istotne dla funkcjonowania organizacji, tj. rozwój i doskonalenie organizacji, rozwój kompetencji zespołu zarządzającego, zarządzanie finansami, komunikowanie i kształtowanie relacji, których zrozumienie i właściwe kreowanie gwarantuje sukces każdej organizacji.

Publikacja jest zaktualizowaną w 2020 roku wersją pierwszego wydania z 2014 roku.

Link do książki: model-bingo-zarzadzanie-w-ngo

Krystyna Chałas, Małgorzata Łobacz

Przedstawione opracowanie stanowi syntezę wieloletnich badań teoretycznych i empirycznych prowadzonych przez autorki nad edukacją aksjologiczną i wychowaniem ku wartościom dzieci i młodzieży. Wyrosło ono na gruncie rozmów z nauczycielami, dyrektorami szkół, rodzicami i członkami środowisk tworzących społeczeństwo obywatelskie, także w oparciu o wyjazdy studyjne do szkół, działania animacyjne podejmowane wśród młodzieży, nauczycieli, przedstawicieli fundacji i stowarzyszeń, mające na celu budzić wrażliwość na wartości i promować postawy tych osób, które swoim życiem świadczą o urzeczywistnieniu właściwych struktur hierarchicznych i wdrażają je do procesu wychowawczo-dydaktycznego.

Nasze doświadczenia wskazują na pilną potrzebę syntezy wiedzy teoretycznej z zakresu edukacji aksjologicznej i wychowania ku wartościom zorientowanym na osobę ludzką oraz ukazania w zakresie jej praktycznej egzemplifikacji. Zagadnienia te okazują się ważne tym bardziej, że zagadnienia aksjologii pedagogicznej znajdują swój wyraz w podstawie programowane kształcenia nauczycieli. W przedstawionym opracowaniu podjęta została próba wyjścia naprzeciw tym potrzebom.

Autorki, z wprowadzenia do książki

 

Opracowanie zbiorowe

Przedstawiciele polskich towarzystw regionalnych sfederowanych w Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych Rzeczypospolitej Polskiej spotykają się co cztery lata na kongresach Ruchu, aby zapoznać się z postępami myśli regionalistycznej i badań regionalistycznych oraz wymienić  doświadczenia czy pochwalić sukcesami i znaleźć rozwiązania problemów i trudności. Prezentowana książka zbiera dorobek XI Kongresu, który odbył się 23-25 września 2018 r. w Akademii Rycerskiej w Legnicy. Przebiegał on pod hasłem: Małe ojczyzny w ojczyźnie wielkiej. Polski ruch regionalny w stuleciu odzyskania niepodległości.

Setna rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości stała się okazją do przypomnienia wkładu polskiego ruchu regionalistycznego w urzeczywistnianie dążeń niepodległościowych oraz w budowanie odrodzonej państwowości. Ale głównym celem Kongresu był namysł nad rolą ruchów regionalnych w kształtowaniu nowoczesnego oblicza małych ojczyzn składających się na dobro wspólne ojczyzny wszystkich Polaków. W części naukowej Kongresu wygłoszono osiem referatów plenarnych oraz przeprowadzono dwie dyskusje panelowe.

 

Maciej Andrzej Zarębski

IV część pięcioksięgu mojego autorstwa Ze schowka pamię­ci zatytułowana Życie na rozdrożu obejmuje okres od czerwca 1989 roku do grudnia 2003. To czas, w którym przyszło mi żyć w pewnym rozdarciu, między dwoma domami, a właści­wie nawet światami. Tym rodzinnym stworzonym po powro­cie z Libii w Zagnańsku, gdzie w nowo wybudowanym domu mieszkała żona z dziećmi i tym drugim w Staszowie, z którym wiązała mnie praca zawodowa, a jeszcze bardziej chyba spo­łeczna. W weekendy odpoczywałem i ładowałem akumulatory w cieniu starego dębu Bartka, aby od początku tygodnia rzucić się w wir rozlicznych zajęć w „moim” Staszowie, z którym nadal czułem się mocno emocjonalnie związany. Praca zawodowa w szpitalu zajmowała mi godziny dopołudniowe, potem pozostawało puste mieszkanie, mnóstwo wolnego czasu do wypełnienia i potrzeba działania. Udało mi się już wcześniej sporo zrobić dla mieszkańców Staszowa – powstało Staszowskie Towarzystwo Kulturalne z oficyną wydawniczą, działało prężnie koło Polskiego Towa­rzystwa Lekarskiego. To niewielkie miasto stało się ośrodkiem kulturalnym, znanym nie tylko w regionie, ale i w całej Polsce, a nawet poza jej granicami. A ja ciągle miałem jeszcze nowe pomysły i zapał do ich realizowania.

Miałem też szczęście do spotykania na swojej drodze wielu ciekawych, wartościo­wych i znanych ludzi, którzy na moje zaproszenie chętnie przyjeżdżali do Staszowa, dzieląc się swoją wiedzą, doświadczeniem i talentami z mieszkańcami miasta, czy młodzieżą szkolną. Bywali więc i ludzie polityki (minister Adam Bień, prezydent na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, dr Marian Servatka i prof. Ondrey Nemčok – am­basadorowie Słowacji), kultury (Jadwiga Stępień, Eugeniusz Kabatc, Zdzisław Łącz­kowski, Paweł Pierściński, Jerzy Przeździecki, Wojciech Siemion, Andrzej Szajna, Zbigniew Święch, Janusz Termer, Zygmunt Wójcik, Wojciech Żukrowski, Stanisław Szwarc Bronikowski) nauki (prof. Bolesław Bachman, prof. Henryk Kocój, prof. An­drzej Tyszka). I co ważne potrafiłem wokół siebie skupić zespół zapaleńców, gotowych zaangażować się w realizację moich inicjatyw, których było naprawdę niemało, o czym będą się mogli przekonać Czytelnicy tej książki.

Ale im bardziej się czułem spełniony w pracy zawodowej i społecznej, tym bardziej tęskniłem za ciepłem życia rodzinnego. Stąd wewnętrzne rozdarcie i poczucie w tym czasie życia na rozdrożu.

Oddając do rąk Czytelników tę książkę mam nadzieję na przychylne jej przyjęcie, tym bardziej że opisane w niej moje przeżycia starałem się pokazać na tle ówczesnych wydarzeń społeczno-politycznych.

Maciej Andrzej Zarębski, autor

Maciej Andrzej Zarębski

Album Śladami Mateczników Polskości jest jak ożywcza kropla deszczu spadła na wyschniętą ziemię. To przybliżenie przeciętnemu Polakowi zaniedbywanych od lat, przez kolejne rządy, spraw naszej tożsamości kulturowej. To w końcu swoisty przewodnik po inicjatywie pasjonatów troszczących się o drobne ogniwa kultury składające się na łańcuch kultury ogólnonarodowej. Samą ideę powstania Mateczników doskonale przybliża w Słowie wstępnym autor zwracając uwagę na to, że potrzeba ocalenia naszych zrębów kulturowych, na jakich powstała i rozwijała się polska państwowość, ma przełożenie na patriotyczne wychowanie młodzieży. Podkreśla mozolną drogę powstawania ruchu matecznikowego, który obecnie zaczyna się coraz bardziej rozwijać mimo, że był niezauważany przez media, wręcz omijany. W końcu dobrze się stało, że przy Radzie Działalności Pożytku Publicznego przy kancelarii premiera, powołany został Zespół doraźny ds. Mateczników Patriotyzmu i Kultury Ludowej, któremu przewodniczy autor niniejszej książki dr Maciej Andrzej Zarębski. Można zatem mieć nadzieję, że w końcu oddolna inicjatywa ruchu matecznikowego, dostrzeżona przez ośrodek rządowy, będzie się rozwijała z pożytkiem dla kultury polskiej. Podróż po Matecznikach otwiera Ośrodek Świętokrzyskich Mateczników Patriotyzmu i Kultury w Zagnańsku powstały na bazie Ośrodka Regionalizmu Świętokrzyskiego. To wręcz wzorcowy przykład organizacji tego typu placówki założonej z funduszy prywatnych Macieja Zarębskiego, w jego własnej willi. To człowiek z przekazaną w genach przez rodziców, miłością do swojej Ojczyzny, który niezmordowanie poświęca swoje życie ratowaniu od zapomnienia i promowaniu zabytków kultury materialnej i niematerialnej będących podstawą naszego bytu narodowego. To trzeba na własne oczy zobaczyć w Zagnańsku zwiedzając zbiory muzealne zgromadzone w Sali Patriotyzmu i Sali Regionalizmu. Tam można zadumać się nad trudnymi dla narodu drogami wykuwania naszej niepodległości przez przywództwo znanych postaci prowadzących nas do zwycięstwa. Tam też możemy zapoznać się ze zbiorami kultury regionalnej Ziemi Świętokrzyskiej. Całość książki poświęcona jest omówieniu 43 Mateczników o przeróżnych formach tematycznych. Są więc izby pamięci znanych postaci, czy wydarzeń historycznych danego miejsca, galerie sztuki ludowej, instrumentów muzycznych, kuligów, zagród wiejskich, tkactwa, motocykli, muzea parafialne, pustelnia kamedulska w Rytwianach i szereg innych, o których z pewnością czasami nikt nie słyszał. Omówieniu tychże mateczników towarzyszy relacja fotograficzna oraz ewentualne kontakty do wizyt. Odnotować tu trzeba, że w zasadzie są to inicjatywy prywatne, chociaż są i placówki samorządowe typu muzeów danej Ziemi lub placówki sakralne. Jest to znakomicie opracowany przewodnik po polskiej historii i polskich korzeniach kulturowych, zachęcający do poznawania naszych dziejów i szeroko propagowany.

Lucyna Kukomska

Album wydany z okazji 15-lecia Świętokrzyskiego Towarzystwa Regionalnego jest dedykowany Adamowi Bieniowi, patronowi Mateczników Polskości w 120.rocznicę jego urodzin.

Maciej Andrzej Zarębski

Wojaże po Polsce – śladami historii i kultury stanowią ukoronowanie wielu podróży po ojczystym kraju, odbytych w latach 2006-2017 przez autora dr Macieja Andrzeja Zarębskiego, z okazji spotkań autorskich, turystycznych wycieczek, pobytów wypoczynkowych, wizyt składanych członkom rodziny lub przyjaciołom i znajomym. Zawiera 25 reportaży zilustrowanych ponad 700 zdjęciami. „Wojaże po Polsce” można nazwać albumem dzięki licznym, kolorowym fotografiom, świetnie ilustrującym tekst, który nie jest suchy, przewodnikowy, lecz raczej reportażowy, zagłębiający się wprawdzie dosyć często w starodawne dzieje, ale przedstawiający je żywym, barwnym językiem. Dzięki temu możemy poznać wiele regionów naszego kraju, z ich najbardziej interesującymi miejscowościami, z pięknymi zabytkowymi budowlami, będącymi świadkami odbywających się przed wiekami ważnych wydarzeń historycznych.

Jerzy Samusik

Książkę wydano z okazji 75-lecia urodzin Macieja Andrzeja Zarębskiego

Maciej Andrzej Zarębski

W latach 1990-2020 odeszło na tamten świat wielu moich dobrych znajomych, przyjaciół, nierzadko członków rodziny Biblioteki Staszowsko-Świętokrzyskiej oraz czytelników książek tego wydawnictwa. W pozycji książkowej Znałem Ich. Odeszli w latach 1990-2020 znalazło się 131 esejów wspomnieniowych o innych osobach, ludziach przeróżnych profesji i pozycji społecznej, których spotkałem w swoim ponad 77-letnim życiu. Niektórzy z nich byli tylko znajomymi, z niektórymi się przyjaźniłem, a z innymi los zetknął mnie na krótko; ale wszyscy oni wywarli pewien wpływ na moje życie zostawiając ślad swojej osobowości w mojej pamięci. W poświęconych im tekstach znalazł się rys biograficzny (mniej lub bardziej rozbudowany w zależności od pozycji społecznej) oraz opis moich z nimi relacji osobistych. Starałem się w książce te swoje subiektywne refleksje przedstawiać unikając zbędnego patosu. Intencją moją było z jednej strony ocalenie od zapomnienia wielu wartościowych osobowości, a z drugiej udowodnienie (głównie sobie), że człowiek który poznał tylu różnych ludzi, nawiązując z nimi nie tylko werbalny kontakt, życia swojego nie zmarnował.

Maciej Andrzej Zarębski, autor

Opracowanie zbiorowe

Nowelizowania ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie uporządkowała współpracę między instytucjami państwowymi, samorządowymi i pozarządowymi i dała możliwość tworzenia zespołów o charakterze konsultacyjno-doradczym, jak rady działalności pożytku publicznego (RDPP), składające się z przedstawicieli organizacji pozarządowych i samorządu. To właśnie RDPP z racji swojej funkcji i kompetencji, jakie daje im ustawa o pożytku, są niezwykle ważnym instrumentem w tworzeniu i wzmacnianiu dialogu obywatelskiego i kreowaniu polityk publicznych na wszystkich poziomach […]

Umocowanie RDPP w ustawie o pożytku jest ważnym krokiem w budowaniu dialogu obywatelskiego, jednak zapisy ustawy dotyczące RDPP dają dużą elastyczność w ich tworzeniu i funkcjonowaniu. Konsekwencją jest różna jakość ich funkcjonowania – w wielu miejscach rady działają mało efektywnie. […] Zatem przygotowanie standardów porządkujących pracę rad stało się koniecznością. Mają one spełniać rolę edukacyjnego przewodnika wskazującego dobre rozwiązania, czyli właśnie swoistego drogowskazu. Do pracy nad treścią standardu zostali zaproszeni członkowie RDPP, przedstawiciele strony pozarządowej i samorządowej z 12 województw, łącznie ponad 100 ekspertów, którzy pracowali w trzech grupach (w każdej z nich przedstawiciele 4 województw).

Grupy ds. standardów pracowały przede wszystkim na spotkaniach regionalnych, ale też ogólnopolskich, gdzie wspólnie konfrontowano wypracowane przez siebie treści. To właśnie spotkania przedstawicieli 12 województw wpłynęły na ostateczny kształt tej publikacji. Wielokrotnie ich prace bywały burzliwe i wzbudzały emocje. Jednym z takich elementów była np. kwestia tego, czy pełnomocnicy ds. organizacji pozarządowych powinni być członkami RDPP czy nie? Kiedy wydawało się, że pewne elementy standardu są już gotowe, pojawiały się kolejne wątpliwości i niejasności. Padały pytania, które zmieniały kierunek myślenia. Niejednokrotnie wynikało to z tego, że każdy z ekspertów miał inne, własne doświadczenia.

Dyskusji i wątpliwości było dużo, jednak wspólnymi siłami, pod czujnym okiem moderatorów wypracowaliśmy dokument, który Państwu przedstawiamy. Nie jest on sztywny i niezmienialny, nie zawiera gotowego remedium na problemy każdej rady działalności pożytku publicznego. Pragnę podkreślić raz jeszcze, że standardy mają charakter edukacyjny, są przewodnikiem, wskazówką na drodze do zwiększania efektywności pracy.

Ewa Gałka, ze wstępu do książki

Link do książki: Standardy Rad Działalności Pożytku Publicznego

Opracowanie zbiorowe

IV Księga Jubileuszowa wsi Lubatowa ma charakter faktograficzno-wspomnieniowy i jej tematyka została zawarta w trzech rozdziałach. W dwóch pierwszych odwoływaliśmy się do źródeł historycznych, natomiast ostatni oparty jest na osobistych wspomnieniach i relacjach mieszkańców zarówno rdzennych, jak i tych przebywających na emigracji.

Rozdział I zatytułowany „Z kart historii Lubatowej” rozpoczyna intrygująca analiza historyczno-kulturowa dziejów naszych terenów od X do XIV wieku. Autor szuka odpowiedzi na pytanie, kim byli nasi dawni przodkowie. Następnie omawia etymologię nazwy Lubatowa przez pryzmat kilku istniejących hipotez.

W dalszym ciągu zamieszczony jest obszerny opis naszej miejscowości w świetle Metryki Józefińskiej w latach 1787-1789. Artykuł dostarcza nowej wiedzy dotyczącej podziału wsi na pięć niw: OgrodyZapłociePodgórkiGranicznaŻabia Góra, przedstawia także szczegółowy opis gruntów, właścicieli, wielkości zbiorów i cen. Dane zawarte w opracowaniu mogą posłużyć jako źródło badań genealogicznych.

Kolejny artykuł opisuje i przedstawia zabudowę lubatowską, jej rys historyczny i stan zachowania. Jest to zaledwie początek rozważań na ten temat, gdyż planujemy  kontynuację  tych treści w następnych publikacjach. Tekst został wzbogacony przykładami zabudowy, będącej wizją artystyczną architekta, opracowaną na podstawie analizy podkładów mapowych i badań nad zachowanymi najstarszymi budynkami Lubatowej. Przedstawiono także drewniane budownictwo wsi, zarówno to zachowane już tylko na fotografiach, jak i domy, które  nadal możemy zobaczyć w naszej miejscowości. Autor, chcąc ocalić architekturę drewnianą od zapomnienia, proponuje Państwu koncepcję nowego, drewnianego budynku, nawiązującego do dawnej lubatowskiej zabudowy.

Rotmistrz Witold Pilecki

Raport Witolda to dokument o wielkiej wartości historycznej, unikatowe świadectwo
barbarzyństwa niemieckiego okupanta ziem polskich podczas II wojny światowej.
Unikatowe, bo jedno z pierwszych, jakie wydostało się z pilnie strzeżonego obozu
zagłady, a także dlatego, że zostało spisane przez naocznego świadka, który znalazł
się tam celowo i dobrowolnie m.in. po to, by zrelacjonować światu te szokujące zdarzenia.
Aby nie uronić niczego z tego cennego przekazu, staraliśmy się możliwie
wiernie przygotować niniejszą edycję Raportu zarówno w warstwie merytorycznej,
jak i formalnej. Tekst oryginalnego dokumentu jest miejscami wymagający, ale dla
każdego, komu bliska jest wiedza z pierwszej ręki, obcowanie z nim powinno być
nie lada satysfakcją.

Michał Siwiec-Cielebon, z wprowadzenia do książki

Link do książki: RAPORT-WITOLDA-PILECKIEGO

Krystyna Chałas, ks. Adam Maj

Głównym celem, tomu Edukacja przez projekty drogą zgłębiania nauczania Jana Pawła II jest odpowiedź na pytanie: „W jaki sposób możliwe jest zgłębianie nauczania Jana Pawła II w procesie edukacji z zastosowaniem metody projektów?”. Realizacja powyższego celu sprowadza się do ukazania: istoty metody projektów, obiektywnej wartości pedagogii Jana Pawła II wyrażającej się strukturze treści, celach i zadaniach wychowawczo-dydaktycznych stawianych młodzieży, oczekiwanych osiągnięciach, pedagogicznych szansach oraz szczegółowej egzemplifikacji edukacji przez projekty w świetle nauczania Jana Pawła II.

W poszukiwaniu rozwiązania postawionego problemu zastosowano metodę analizy i syntezy literatury oraz projektowania dydaktycznego. Analizie poddano literaturę dotyczącą metody projektów. Wynikiem tej analizy jest syntetyczne ujęcie edukacji przez projekty. Przedmiotem analiz było również nauczanie Jana Pawła II, zwłaszcza zawarte w encyklikach, adhortacjach, orędziach, listach, homiliach skierowanych do młodzieży. W wyniku tej analizy dokonano strukturalizacji treści nauczania, celów i osiągnięć wychowawczo-dydaktycznych oraz szans zgłębiania nauczania Jana Pawła II przez projekty edukacyjne. Synteza wyników analiz tych dwóch obszarów zagadnień stała się podstawą do opracowania i ukazania szczegółowej egzemplifikacji edukacji przez projekty, jako drogi poznania i przyswojenia nauczania Jana Pawła II.

Opracowanie zbiorowe pod redakcją Tomasza Maliszewskiego i Małgorzaty Rosalskiej

Pierwszą myślą, jaka pojawiła się podczas czytania recenzowanej monografii Uniwersytety ludowe. Pomiędzy starymi a nowymi wyzwaniami pod redakcją naukową Tomasza Maliszewskiego i Małgorzaty Rosalskiej, była myśl o ciągle trwającym wykluczaniu i selekcji społecznej, którymi na gruncie polskich nauk humanistycznych i społecznych zajmują się/zajmowali się m.in. Zbigniew Kwieciński. To właśnie w tym kontekście wykluczania i selekcji odczytywałem recenzowany tekst […]

Publikacja jest udaną próbą dokumentacji recepcji założeń społecznych i oświatowych Mikołaja Frederika Severina Grundtviga i jego skandynawskich następców w polskiej myśli pedagogicznej oraz prezentacji kluczowych kierunków praktycznej realizacji idei uniwersytetu ludowego w naszym kraju. Całość jest przeniknięta myślą Jana Amosa Komeńskiego, który w Wielkiej dydaktyce napisał, że „Do szkół należy ściągać nie tylko bogaczy i dostojników, ale wszystkie na równi: szlachetne urodzone i niskiego pochodzenia, bogate i ubogie, chłopców i dziewczęta, z miast i miasteczek, osiedli i wsi”.

Treść monografii została podzielona na pięć odrębnych części, na które składa się wstęp Tomasza Maliszewskiego i Małgorzaty Rosalskiej i 20 autorskich tekstów ukazanych w szerokiej perspektywie, ponieważ mamy tu teksty historyków oświaty, teoretyków wychowania, socjologów, pedagogów praktyków, jak również działaczy oświatowych.

Z recenzji  Macieja Jabłońskiego zamieszczonej w „Roczniku Andragogicznym”, nr 23, 2016 rok. 

Opracowanie zbiorowe

Publikacja stanowi próbę przedstawienia historii filantropii i działań filantropijnych podejmowanych na ziemi biłgorajskiej od XVII wieku po czasy współczesne. Zaproszeni goście oraz autorzy omawiają zróżnicowane obszary życia społeczno-kulturalnego i przybliżają sylwetki filantropów, którzy rozpowszechniali ideę bezinteresownego udzielania pomocy osobom potrzebującym. 278 stron emocji, wspomnień, faktów, osób, wydarzeń i refleksji.

Opracowanie zbiorowe do redakcją Pawła Pisteloka i Borysa Marteli

Mamy do czynienia z raportem wyjątkowym, ponieważ referującym bardzo szeroko zakrojone przedsięwzięcie badawcze i opartym na bogatym materiale empirycznym. Po pierwsze, dane do tej publikacji zostały zgromadzone w trakcie badań, które można bez mała określić badaniami całkowitymi. […] Po drugie, obok badań ilościowych przeprowadzono również pogłębione analizy jakościowe wybranych przypadków (case study), do których wybrano przypadki niebanalne i w sposób nieschematyczny potraktowano. Po trzecie, analizowano również materiały zastane (m.in. strony internetowe), sięgnięto do raportów z innych badań, umiejętnie wplatając je w referowane zagadnienia. I wreszcie po czwarte, nie poprzestano tylko na deklaracjach osób wypełniających ankiety, ale otrzymane rezultaty zestawiono z informacjami zgromadzonymi w inny sposób.

Z recenzji dr hab. Anety Krzewińskiej, prof. UŁ

Link do książki: Partycypacja-publiczna_raport-o-stanie-polskich-miast-Martela-Pistelok_Obserwatorium-Polityki-Miejskiej-irmir

Opracowanie zbiorowe

Wielokrotnie w długiej historii ruchu uniwersytetów ludowych stawiano pytanie o aktualność jego idei: uczenia holistycznego, dialogicznego i praktycznego w silnym związku z naturą i otoczeniem społecznym. Ta idea broni się także w XXI wieku, czego dowodzą autorzy książki Uniwersytety ludowe wobec wyzwań antropocenu. Jak i czego uczyć w XXI wieku?

Książka jest wartościowym wielogłosem specjalistów z różnych dziedzin związanych z ideą i praktyką uniwersytetów ludowych w różnych krajach Europy na temat wyzwań współczesności – zmian klimatycznych, analfabetyzmu funkcjonalnego, uczenia się dorosłych pod dużą presją czasu i różnorodnych oczekiwań. Książka inspiruje do refleksji na temat życia w XXI wieku oraz pracy edukacyjnej z dorosłymi.

Dr hab. Hanna Solarczyk-Szwec, prof. UMK

Link do książki: http://ziarno.grzybow.pl/images/publikacje/projektowe/EUL2_UL_wobec_wyzwan_antropocenu.pdf

Opracowanie zbiorowe 

Publikacja Sektor non-profit w 2016 r.: stowarzyszenia, fundacje, społeczne podmioty wyznaniowe, samorząd gospodarczy i zawodowy wpisuje się w cykl wydawnictw GUS prezentujących wyniki badań potencjału społeczno-ekonomicznego sektora non-profit. Opracowanie stanowi odpowiedz na wzrastające zainteresowanie problematyką  społeczeństwa obywatelskiego, a także dostarcza danych niezbędnych do oceny realizacji polityk publicznych dotyczących wspierania gospodarki społecznej (ekonomii społecznej) oraz kapitału społecznego; ponadto służy monitorowaniu sytuacji organizacji pozarządowych objętych ustawą  o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Opracowanie to kompleksowo opisuje wyniki badania Stowarzyszenia, fundacje, samorząd gospodarczy i zawodowy oraz społeczne jednostki wyznaniowe, w tym dane ze sprawozdań GUS SOF-1 i SOF-4 za 2016 rok, z Instytutu Statystyki Kocioła Katolickiego SAC im. ks. prof. Witolda Zdankiewicza na temat przyparafialnych organizacji Kocioła katolickiego, a także zawiera analiz dynamiki zasobów sektora non-profit w latach 2010-2016.

Z przedmowy

Link do publikacji: sektor_non-profit_w_2016_roku

Opracowanie zbiorowe

Publikacja Sektor non-profit w 2018 r. całościowo opisuje działalność organizacji non-profit w Polsce. Opracowanie stanowi odpowiedź na wzrastające zainteresowanie problematyką społeczeństwa obywatelskiego, a także dostarcza danych niezbędnych do oceny realizacji polityk publicznych dotyczących wspierania gospodarki społecznej (ekonomii społecznej) oraz kapitału społecznego, a ponadto służy monitorowaniu sytuacji organizacji pozarządowych objętych ustawą o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Opracowanie to kompleksowo opisuje potencjał społeczno-ekonomiczny sektora non-profit, w oparciu o wyniki następujących badań GUS: Stowarzyszenia, fundacje, samorząd gospodarczy i zawodowy oraz społeczne jednostki wyznaniowe (sprawozdania SOF-1 i SOF-4s za 2018 r.), Partnerzy dialogu społecznego – związki zawodowe i organizacje pracodawców (sprawozdania SOF-2, SOF-2F, SOF-4p) oraz Partie polityczne (sprawozdanie SOF-3), a także dane z Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego SAC im. ks. prof. Witolda Zdaniewicza.

Publikacja składa się z trzech rozdziałów analitycznych przedstawiających kolejno: zróżnicowanie sektora non-profit i jego potencjał, charakterystykę poszczególnych typów tworzących go organizacji, a także zróżnicowania terytorialne.

Z przedmowy

Link do publikacji: sektor_non-profit_w_2018_r

 

Opracowanie zbiorowe

Publikacja Współpraca organizacji non-profit z innymi podmiotami w 2017 r. wpisuje się w cykl wydawnictw  Głównego Urzędu Statystycznego prezentujących wyniki badań potencjału społeczno-ekonomicznego sektora non-profit.

Stanowi ona kontynuację i rozszerzenie analiz dotyczących współpracy organizacji prezentowanych wcześniej w ramach wydawnictwa „Działalność organizacji non-profit w 2015 r.: zarządzanie i współpraca”. Opracowanie odpowiada na wzrastające zainteresowanie problematyką społeczeństwa obywatelskiego, a także dostarcza danych niezbędnych do oceny realizacji polityk publicznych dotyczących wspierania gospodarki społecznej (ekonomii społecznej) oraz kapitału społecznego, a ponadto służy monitorowaniu sytuacji organizacji pozarządowych objętych ustawą o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Współpraca organizacji non-profit z instytucjami publicznymi, przedsiębiorstwami oraz pomiędzy samymi podmiotami sektora została scharakteryzowana w ramach czterech rozdziałów. Prezentowane są w nich m.in. cele, formy i bariery współpracy, a także wskaźniki sieciowego kapitału społecznego. Analiza uwzględnia dynamikę zjawisk w odniesieniu do wyników wcześniejszych edycji badania, a także kluczowe przekroje takie jak: rodzaj organizacji, dziedzina działalności, województwa i regiony, rodzaj miejscowości, zasięg działania, klasy zatrudnienia i przychodów.

Z przedmowy

Link do publikacji: wspolpraca_organizacji_non-profit_z_innymi_podmiotami_w_2017

Opracowanie zbiorowe

Główny Urząd Statystyczny systematycznie rozwija badania statystyczne z zakresu gospodarki społecznej. Publikacja Rola sektora non-profit w dostarczaniu usług społecznych w latach 2014-2016 przygotowana przez zespół pracowników Ośrodka Badania Gospodarki Społecznej Urzędu Statystycznego w Krakowie oraz Wydziału Badań i Analiz Gospodarki Społecznej Departamentu Badań Społecznych GUS jest odpowiedzią na zapotrzebowanie odbiorców na informacje dotyczące potencjału społeczno-ekonomicznego sektora non-profit, który zgodnie z zasadą pomocniczości może być ważną zbiorowością podmiotów uczestniczących w świadczeniu usług społecznych w Polsce.

Usługi społeczne dostarczane przez organizacje non-profit zostały scharakteryzowane w rozdziałach prezentujących następujące dziedziny: pomoc społeczna i opieka nad dzieckiem, integracja społecznozawodowa, ochrona zdrowia, edukacja, kultura i sport. W każdym rozdziale uwzględnione zostały dwie perspektywy – międzysektorowa oraz wewnątrzsektorowa. Do opracowania publikacji wykorzystano dane z badania Stowarzyszenia, fundacje, samorząd gospodarczy i zawodowy oraz społeczne jednostki wyznaniowe, realizowanego na formularzu SOF-1 oraz z innych badań statystyki publicznej i administracyjnych źródeł danych.

Z przedmowy

Link do publikacji: rola_sektora_non-profit_w_dostarczaniu_uslug_w_latach_2014-2016

Opracowanie zbiorowe

Publikacja Zarządzanie organizacjami non-profit w 2017 r. to kolejne wydawnictwo Głównego Urzędu Statystycznego prezentujące wyniki badań potencjału społeczno-ekonomicznego sektora non-profit. Stanowi odpowiedź na wzrastające zainteresowanie problematyką społeczeństwa obywatelskiego, a także dostarcza danych niezbędnych do oceny realizacji polityk publicznych mających na celu wspieranie gospodarki społecznej (ekonomii społecznej) oraz kapitału społecznego.

Zarządzanie organizacjami non-profit w 2017 r. stanowi dopełnienie analiz dotyczących działalności organizacji non-profit zaprezentowanych w wydanym w czerwcu opracowaniu Współpraca organizacji non-profit z innymi podmiotami w 2017 r., a także kontynuację i rozszerzenie zagadnień dotyczących zarządzania organizacjami zawartych w publikacji Działalność organizacji non-profit w 2015 r.: zarządzanie i współpraca.

Opracowanie składa się z sześciu rozdziałów. Cztery pierwsze charakteryzują poszczególne aspekty zarządzania, odnosząc się kolejno do: (1) planowania i finansowych aspektów działalności, (2) funkcjonowania zarządów, (3) zarządzania personelem, (4) komunikowania się z otoczeniem zewnętrznym i informowania o działalności. W piątym rozdziale przedstawiony został syntetyczny wskaźnik profesjonalizacji zarządzania organizacjami non-profit, który łącznie ujmuje omawiane we wcześniejszych rozdziałach kwestie. Pozwala to na pokazanie potencjału zarządczego organizacji z uwzględnieniem wielu różnorodnych przekrojów. Szósty rozdział poświęcony został zagadnieniom, które dotychczas nie były podejmowane przez statystykę publiczną, a dotyczącym przejawów przedsiębiorczości społecznej wśród organizacji non-profit poprzez prezentację zbiorowości organizacji przez pryzmat różnych aspektów definicji przedsiębiorstwa społecznego.

Z przedmowy

Link do publikacji: zarzadzanie_w_organizacjach_non-profit_w_2017

metadata
Podmiot udostępniający: Narodowy Instytut Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego
Wytworzył informację: Ewa Dzielnicka 12 lutego 2021 11:08:10
Wprowadził informację do BIP Ewa Dzielnicka 12 lutego 2021 11:08:10
Ostatnio modyfikował: Ewa Dzielnicka 19 lutego 2021 11:41:46